شهریور 1, 1398

جرم محاربه – وکیل کیفری در مشهد – وکیل خوب دادگستری در مشهد

  • توسط وکیل مشهد
  • ۶ ماه قبل
  • 0

جرم محاربه

وکیل در مشهد

 

محاربه عبارت از کشيدن سلاح به قصد جان، مال يا ناموس مردم يا ارعاب آنها است، به نحوي که موجب ناامني در محيط گردد. هرگاه كسي با انگيزه شخصي به سوي يك يا چند شخص خاص سلاح بكشد و عمل او جنبه عمومي نداشته باشد و نيز كسي كه به روي مردم سلاح بكشد، ولي در اثر ناتواني موجب سلب امنيت نشود، محارب محسوب نميشود.

– فرد يا گروهي كه براي دفاع و مقابله با محاربان، دست به اسلحه ببرد محارب نيست.

– راهزنان، سارقان و قاچاقچياني که دست به سلاح ببرند و موجب سلب امنيت مردم و راهها شوند محاربند.

داشتن یک وکیل خوب دادگستری در مشهد در پرونده کیفری شما در محاکم مشهد می تواند بسیار موثر باشد.

مجازات محاربه

ماده 282 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392، حد محاربه را به پیروی از آیه 33 سوره مائده، عبارت از یکی از چهار مجازات زیر دانسته است:

1.اعدام

2.صلب

3.قطع دست راست و پای چپ

4.نفی بلد (تبعید)

2. در مورد صلب، علی رغم سکوت قانون مجازات اسلامی، مصوب 1392 همانطور که ماده ی 195 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1370، اشعار می داشت، منظور از آن، بستن فرد به مدت سه روز بر روی دار به طوری است که نحوه ی بستن موجب مرگ او نشود، و اگر ظرف سه روز نمیرد باید پایین آورده شود و نمی شود او را کشت.

3. در مورد مجازات قطع دست راست و پای چپ بعید نیست که این مجازات در آیه ی 33 سوره مائده از باب مقابله به مثل با محاربان پیش بینی شده باشد. در مورد نحوه ی بریدن دست و پا قانون جدید ساکت است، ولی قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1370 در ماده 196 اشعار می داشت که این امر به همان گونه ای صورت می گیرد که در حد سرقت عمل می شود، و در مورد حد سرقت بندهای الف و ب ماده ی 201 قانون سابق، و بندهای الف و ب ماده ی 278 قانون مجازات اسلامی، مصوب سال 1392، قطع انگشتان دست راست را از انتهای آن، به طوری که انگشت شست و کف دست باق بماند، و قطع پای چپ را از پایین تا برآمدگی، به نحوی که نصف قدم و مقداری از محل مسح باقی بماند پیش بینی کردند.

4. منظور از نفی بلد همان تبعید شناخته شده در حقوق امروز نیست، بلکه از آن سخت تر است زیرا، بنا به تصریح ماده 285 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 در نفی بلد محارب باید تحت مراقبت قرار گیرد و با دیگران معاشرت، مراوده و رفت و آ»د نداشته باشد. بعلاوه محارب در صورتی که توبه نکند همچنان در تبعید باقی می ماند و مدت نفی بلد در هر حال کمتر از یکسال نیست.

علاوه بر مجازات اصلی، امکان انتشار حکم محکومیت قطعی نیز برای محکومان به حد، طبق بند ژ ماده 23 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 پیش بینی شده است که طبق ماده ی 36 در جرم محاربه، در یکی از روزنامه های محلی در یک نوبت انجام می شود.

اثبات محاربه

ماده 189 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1370 اثبات محاربه را با یک اقرار و شهادت دو مرد عادل ممکن می دانست.

قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392، نیز در بخش پنجم، در ورد ادله اثبات در امور کیفری، اثبات کلیه جرایم، به جز موارد مستثنی شده، را با یک اقرار یا شهادت دو مرد عادل ممکن دانسته است، که محاربه از زمره ی جرایم مستثنی شده نمی باشد. ماده 181 عادل را کسی می داند که: در نظر قاضی یا شخصی که بر عدالت وی گواهی می دهد اهل معصومیت نباشد. شهادت شخصی که اشتهار به فسث داشته باشد، مرتکب گناه کبیره شود یا بر گناه صغیره اصرار داشته باشد، تا احراز تغییر در اعمال او و اطمینان از صلاحیت و عدالت وی، پذیرفته نمی شود. لازم به ذکر است که برخی از فقیهان، عدم ارتکاب رفتار خلاف شئون را نیز لازمه ی عدالت فرد دانسته اند.

با تکیه بر ماده 211 قانون مجازات اسلامی و به استناد نظر مشهور در فقه امامیه، می توان گفت که جرم محاربه با علم یقین آور قاضی نیز، به شرط وجود شرایط مذکور در ماده 211 و تبصره ی آن، قابل اثبات می باشد، و حتی در صورتی که علم قاضی با ادله قانونی دیگر در تعارض باشد، آن ادله برای قاضی معتبر نیست.

 

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin
قبلی «
بعدی »

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


اينستاگرام چطور


کانال تلگرام چطور

پربازدید ترین مطالب وکیل مدافع

مطالب پیشنهادی

تماس مستقیم
رزرو مشاوره حضوری با وکلای پایه یک۰۹۱۵۵۰۰۳۴۱۷
+