وکیل اجرت المثل در مشهد - وکیل در مشهد - وکیل پایه یک دادگستری در مشهد

پست های مشابه در وکیل مدافع

وکیل اجرت المثل در مشهد

وبلاگ،

وکیل اجرت المثل در مشهد، اگر کسي از مال ديگري منتفع گردد و عين مال باقي باشد و براي مدتي که منتفع شده، بين طرفين مال ­الاجاره­ اي معين نشده باشد، بابت اجرت منافع استيفا شده بايد به صاحب مال مزبور اجرت­ المثل بدهد، خواه استيفاي مزبور با اذن مالک یا بدون اذن او باشد.

 وکیل مشهد 

مقایسه اجرت المثل به اموال مشابه

الف) مقایسه اجرت المثل با اجرت المسمی هرچند از هر دو به عنوان عوض استفاده از عمل یا مال دیگری نام برده می شود؛ لیکن اجرت المثل اجرتی است که بدون وجود قرارداد بر اساس موارد مشابه عرفی پرداخت می شود در حالی که اجرت المسمی به موجب قرارداد تعیین شده و به همان میزان پرداخت می شود. مشاوره با وکیل اجرت المثل در مشهد

ب) مقایسه اجرت المثل با  اجور معوقه، به بدهیهای مستأجر در عدم پرداخت اجاره بهای ماهیانه اطلاق می شود در حالی که اجرت المثل مربوط به بدهی های قبلی نیست بلکه عوض عمل انجام داده شده یاعوض استعفا و استفاده از مال می باشد.

ج) مقایسه اجرت المثل با حق السعی برعکس اجرت المثل، حق السعی حاکم بر روابط کارگر و کارفرمایی بود که بر اساس ماده ۳۴ قانون کار کلیه دریافت های قانونی که کارگر به اعتبار قرارداد کار اعم از مزد باحقوق، کمک عائله مندی، هزینه های مسکن، خواربار، ایاب و ذهاب، مزایای غیر نقدی، پاداش افزایش تولید، سود سالانه و نظایر آنها را شامل می شود. این موضوع در تخصصی وکیل اداره کار می باشد.

 

وکیل  اجرت المثل

 اجرت انجام عمل 

اصل بر عدم تبرع می باشد؛ لذا اگر کسی برحسب امر دیگری اقدام به عملی نماید که عرفا برای آن عمل اجرتی بوده و یا آن شخص عادتأ مهیای آن عمل باشد عامل مستحق أجرت عمل خود خواهد بود مگر اینکه معلوم شود که قصد تبرع داشته است. عامل می تواند دادخواستی مبنی بر مطالبه اجرت عمل خود به مرجع ذی صلاح تقدیم نماید. البته در حقوق کار از این به عنوان مزد نام برده می شود.  وکیل خوب تایر بسزایی در امر وکالتی شما خواهد داشت

در تعریف مزد ماده ۳۵ قانون کار مقرر داشته است: «مزد عبارتست از وجوه نقدی یا غیرنقدی و یا مجموع آنها که در مقابل انجام کار به کارگر پرداخت می شود.» برای اینکه شخص بتواند دعوای مطالبهاجرت مطرح نماید بهتر است کار خود را به وکیل پایه یک دادگستری واگذار نماید و باید:

اولا: انجام عمل یا فعالیت برحسب دستور خوانده باشد؛
ثانيا: عرفا برای آن عمل یا فعالیت اجرتی باشد؛
ثالثا: عامل در انجام عمل قصد تبرع نداشته باشد.

در این دعوا خواهان کسی است که اقدام به انجام عمل یا فعالیت نموده که باید به طرفیت آمر مطرح شود. خواسته دعوا باید تقاضای الزام خوانده به پرداخت اجرت ایام فعالیت یا انجام عمل با جلب نظر کارشناس باشد.

اجرت المثل اموال 
این دعوا زمانی طرح می شود که کسی از اموال شخص مانند ماشین با  ملک استفاده نموده است در این خصوص ماده ۳۳۷ قانون مدن اظهارداشته است: «هرگاه کسی بر حسب إذن صریح یا ضمنی از مال غیر استیفای منفعت کند صاحب مال مستحق اجرت المثل خواهد بود مگر اینکه معلوم شود که اذن در انتفاع مجانی بوده است.»

برای طرح این دعوا باید شرایط ذیل مهیا حاکم باشد:
اولا: شخص از مال غیر استیفای منفعت نماید؛ بنابراین اگر خوانده از مال غیر استفاده ننماید شرایط طرح دعوا امکان نخواهد داشت؛ .
ثانيا: استفاده از مال غیر برحسب اذن صاحب مال باشد مهم نیست اذن صریح باشد یا ضمنی؛

ثالثا: اذن صاحب مال بر انتفاع و استفاده مجانی نباشد؛ بنابراین اگر اذن صاحب مال نشان بر استفاده و انتفاع مجانی باشد طرح دعوای مطالبه اجرت المثل مفهومی نخواهد داشت .

اصل بر عدم تبرع است و اگر منتفع مدعی وجود انتفاع مجانی است باید اثبات نماید. خواهان این دعوا صاحب مال یا قائم مقام قانونی وی بوده که علیه منتفع این دعوا طرح خواهد شد خواسته دعوای الزام خوانده به پرداخت اجرت المثل ایام انتفاع و استفاده از مال با جلب نظر کارشناس خواهد بود.

درصورت مشاوره یا انجام وکالت در خصوص مطالبه اجرت المثل می توانید از وکیل حقوقی تیم وکلای پایه یک دادگستری کمک بگیرید.


0 دیدگاه

آخرین دیدگاه‌ها

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0دیدگاه فرستاده شده است.
تماس